Alergie potrafią uprzykrzyć życie zarówno psu, jak i jego opiekunom. Objawy mogą sugerować inne problemy zdrowotne, a zaglądanie w miskę czy analiza wpływu otoczenia na bezpośredni stan zdrowia psa nie zawsze są pierwszym odruchem podczas poszukiwań przyczyny objawów widocznych u psa.
Autor: Aleksandra Kleszcz
Zmiana karmy wydaje się banalnie prosta: wystarczy zamówić nową, wsypać do miski – i pies je. Problem zaczyna się później, gdy pojawiają się biegunki. Oto, jak zapobiec tym problemom i przejść przez zmianę karmy gładko, bez rewolucji żołądkowych.
Twój pies skacze i szczeka na widok miski lub jedzenia domowników, a miska jest pusta niemal natychmiast po podaniu posiłku? A może chowa jedzenie pod poduszkami i za meblami, pilnując przy tym, by nikt nie zbliżył się do schowanego pokarmu? Może masz problem z psem niejadkiem, który zrobi wszystko, by nie zajrzeć do miski po stresującej sytuacji? Emocje związane z dostępem do pokarmu i jego spożywaniem to bardzo częsty problem. Najczęściej obserwuje się je u psów, które doświadczyły głodu, konkurowania o posiłek z innymi osobnikami lub w wyniku choroby utraciły apetyt. Nie jest to jednak jednoznaczne z tym, że inne psy nie będą przechodzić przez podobne sytuacje.
Dieta eliminacyjna to najskuteczniejsza metoda diagnozowania alergii pokarmowych u psów. Choć wielu opiekunów zna pojęcie alergii skórnej, znacznie mniej osób zdaje sobie sprawę, że to właśnie pokarm może być odpowiedzialny za świąd, problemy skórne, nawracające zapalenia uszu czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Alergie potrafią uprzykrzyć życie zarówno psu, jak i jego opiekunom. Objawy mogą sugerować inne problemy zdrowotne, a zaglądanie w miskę czy analiza wpływu otoczenia na bezpośredni stan zdrowia psa nie zawsze są pierwszym odruchem podczas poszukiwań przyczyny objawów widocznych u psa.
Dom i przylegający do niego ogród to miejsca, w których pies czuje się bezpiecznie. Wtargnięcie na ten obszar może być interpretowane przez psa jako zagrożenie i wówczas może się pojawić tzw. agresja terytorialna. Jest to częsty problem wśród psów przebywających większość dnia w ogrodzie, ale może pojawić się także w innych okolicznościach.
Wiemy, jak istotna jest rola nauki w życiu szczenięcia – pozwala mu otworzyć się na wszystko, co oferuje świat: kontakty z innymi zwierzętami, z ludźmi, z hałasami… Czy jednak można nauczyć psa adoptowanego, który ma już za sobą okres dorastania, jak powinien reagować na nieznane mu bodźce? Jak postępować z dorosłym psem, który trafił do nowego środowiska?
Mogłoby się wydawać, że zaburzenia na tle nerwicowym to przypadłość typowa dla człowieka. Tymczasem z ich powodu cierpią także psy i inne zwierzęta. Jak je diagnozować i leczyć u naszych czworonożnych ulubieńców?
Pod nieobecność opiekuna pies może przejawiać wiele aktywności wynikających ze złości, z agresji, frustracji, nudy lub lęku separacyjnego. Kiedy zachowanie psa przestaje być normą, a zaczyna być zagrożeniem? Jak zdiagnozować jego przyczynę?
Z chorobami psychicznymi zmagają się nie tylko ludzie, ale także zwierzęta. Każde odstępstwo od normy w zachowaniu powinniśmy jak najwcześniej skonsultować z lekarzem. Zaniedbania mogą bowiem doprowadzić do sytuacji, w której chory pies stanie się zagrożeniem dla siebie i dla swoich opiekunów.
Wychodząc z domu, stresujesz się, że Twój pies znowu pogryzie kanapę lub załatwi się na nowe łóżko? Sąsiedzi wciąż skarżą się na wycie, które ewidentnie dochodzi z Twojego mieszkania? A może po prostu jest Ci smutno, gdy wiesz, że Twój psi przyjaciel spędzi cały dzień pod drzwiami, czekając na Twój powrót i nawet na chwilę nie zaglądając do miski? Jeśli odpowiedź na przynajmniej jedno z tych pytań jest twierdząca, ten artykuł jest dla Ciebie.