Tematy żywienia i dobrostanu psów coraz częściej pojawiają się w rozmowach opiekunów. W ostatnich latach zmienił się status psa w społeczeństwie i sposób, w jaki psy są postrzegane.
Autor: Ewelina Stanclik
Wielu opiekunów zastanawia się nad przygarnięciem pod swój dach kilku psów, kierując się piękną wizją zgodnego stada. W rzeczywistości zbudowanie dobrej relacji, wychowanie zrównoważonych psów oraz utworzenie współżyjącego w komitywie stada nie zawsze jest łatwe i szybkie.
Obecność psów w ludzkim świecie jest dziś nie tylko powszechna, ale i coraz bardziej świadoma.
W wielu domach psy przestały być jedynie
użytkowymi zwierzętami czy dodatkiem
do gospodarstwa – stały się pełnoprawnymi członkami rodzin. Zmiana ta przyniosła wiele dobrego, choć niekiedy prowadzi także do nieporozumień wynikających z nadinterpretacji psich potrzeb.
Psy stały się pełnoprawnymi członkami naszych rodzin, a opiekunowie dokładają starań, aby zapewnić im wszystko, co najlepsze. Większość psów może więc korzystać z wielu bardzo dobrych udogodnień. Sama decyzja o zakupie psa to dopiero początek drogi, jaką musi przejść opiekun, by skompletować wyprawkę niezbędną do codziennego funkcjonowania zwierzęcia.
Utrzymanie organizmu w zdrowiu i zapewnienie szczęśliwego życia to cel, który przyświeca każdemu opiekunowi zwierzęcia. Na dobrostan psa wpływa bardzo dużo czynników, niestety, nie na wszystkie mamy wpływ, mogą się bowiem wiązać z kwestiami genetycznymi oraz czasem spędzonym w hodowli, ale kiedy pies jest już w naszych rękach, mamy szerokie pole do działania.
Kleszcze są niepozornymi pajęczakami pasożytującymi na ofiarach, które budzą ogromny stres i lęk w społeczeństwie. Najbardziej żywo temat kleszczy przewija się wśród opiekunów zwierząt towarzyszących, bowiem nazbyt często to one stają się ofiarami tych małych myśliwych. Jakie choroby przenoszą kleszcze i jak się przed nimi uchronić?
Zima jest piękną i lubianą przez psy porą roku. Większość psów w czasie niskich temperatur może swobodnie i chętnie biegać, bez zagrożenia przegrzaniem się. Wiele z nich widok śniegu motywuje do zabaw i zwiększonej aktywności, nawet jeżeli na co dzień są raczej mniej chętne do szaleństw.
Zima jest dla ludzi urokliwym czasem. Zwłaszcza grudzień wiąże się z oczekiwaniem, z przyjemnymi skojarzeniami dotyczącymi okresu świątecznego czy końca roku. To z reguły czas spotkań, zabaw, dobrego nastroju. Z perspektywy zwierząt może to wyglądać nieco inaczej. Jak przygotować się do zimy, aby była ona przyjemna również dla czworonogów?
Psy na stałe zagościły w naszych domach i coraz chętniej są przyjmowane jako członkowie rodziny. W ostatnich kilku latach znacznie zmieniło się postrzeganie psa jako gatunku przez polskie społeczeństwo. Wzięcie pod swój dach szczenięcia jest coraz powszechniej pojawiającą się decyzją w ludzkich rodzinach. Jednak zanim ostatecznie postanowimy, że adoptujemy lub kupujemy czworonoga, powinniśmy rozważyć kilka kwestii, m.in. to, skąd wziąć psa.
Koniec roku – grudzień to czas dla ludzi bardzo szczególny: przygotowania okołoświąteczne są bardzo cenione w naszym społeczeństwie i sporo uwagi się temu tematowi poświęca. Tymczasem dla zwierząt jest to czas obarczony sporym stresem, lękiem, a nierzadko napadami paniki. Głównym tego powodem są hałasy – huczne obchodzenie zakończenia roku, głównie wystrzały fajerwerków, są dla wielu psów (i nie tylko) ogromnym wyzwaniem, zwłaszcza kiedy do wystrzałów dodamy całe zamieszanie związane z czasem świątecznym.
Mimo bliskich relacji człowiek – pies wciąż jesteśmy odrębnymi gatunkami i dzielą nas różnice, o których zdarza nam się zapominać. Sposób bycia psów różni się od naszego sposobu funkcjonowania i nazbyt często problemy wynikają z faktu, że staramy się w psach zobaczyć małych ludzi. Choć jesteśmy sobie bliscy, to jesteśmy różni. Jedną z bardziej widocznych różnic jest nasza tolerancja i okazywanie dyskomfortu odczuwanego w organizmie.
Koprofagia to sformułowanie spędzające sen z powiek wielu opiekunom psów. Dla nas, ludzi, jest kwestią nie do przyjęcia, co więcej – dla bardzo wielu opiekunów jest zjawiskiem wywołującym obrzydzenie i wstyd wobec zachowania swojego psa. Jak się okazuje w gabinetach lekarskich, wspomniany objaw jest zwykle żywo przedstawiany przez opiekunów, a co więcej – wcale nie jest to rzadkie zjawisko.