Dog's confidence

Jak samodecyzyjność wpływa na pewność siebie naszego psa?

Na temat

Im częściej dajemy psom możliwość decydowania o sobie w drobnych, mniej istotnych kwestiach, kiedy nic nie grozi im i otoczeniu, tym lepiej poradzą sobie z podejmowaniem decyzji w bardziej wymagających chwilach. W końcu trening czyni mistrza.

„Jaki grzeczny pies! Dobrze wyszkolony, chodzi jak w zegarku”. Który opiekun nie chciałby usłyszeć takiego komplementu pod adresem swojego psa? Powszechne jest przekonanie, że aby życie z czworonogiem było satysfakcjonujące, bezpieczne i po prostu łatwe, powinien słuchać i chętnie wykonywać polecenia. Posyłamy więc naszych pupili do psich przedszkoli i szkół, odhaczamy z nimi kolejne poziomy kursów posłuszeństwa, szkolimy je w domu i na spacerach. Doceniamy ich postępy, ale przede wszystkim cieszymy się z coraz silniejszej więzi, jaka nas z nimi łączy. Więzi, którą budujemy dzięki dobrej, opartej na wzajemnym szacunku współpracy. 
Czy jednak ta sielanka nie ma swojego drugiego dnia? Czy ten kij, jak to zwykle bywa z kijami, nie ma przypadkiem drugiego końca? Czy jest taki element pełnej i udanej psio-ludzkiej koegzystencji, który pomijamy?

Mistrzowie samodzielności

To nauka samodzielności i dawanie psu możliwości decydowania, przynajmniej w niewielkim stopniu, o sobie samym. Uwzględnianie tej nieoczywistej potrzeby we wspólnym codziennym życiu pozwoli nam z jednej strony cieszyć się psim posłuszeństwem i oddaniem, a z drugiej – zapobiec problemom wynikającym z uzależnienia psa od nas. Dzięki wspieraniu psiej podmiotowości zyskamy otwartego na współpracę i kontakt podopiecznego, który potrafi zająć się sobą, nie chodzi za nami do łazienki i nie przejawia problemów separacyjnych.
 

Pewność siebie zdobyta
przez psa za sprawą drobnych
sukcesów ma jeszcze jeden
ważny wymiar: buduje zaufanie
do siebie i do otaczającego
świata, ale także umacnia
więź z opiekunem.


Pies pod kontrolą

Psy zabieramy ze schronisk, ze złych warunków albo przeciwnie – kupujemy w dobrych hodowlach z myślą o daniu im domu najlepszego z możliwych. Przygotowujemy wygodne posłania, nowe błyszczące miski, zapewniające komfort i bezpieczeństwo szelki, obroże i smycze. Wszystko z troski o ich dobrostan. 
Jednocześnie jednak zamykamy je same w mieszkaniach na długie godziny, wyprowadzamy na spacery po ścieżkach oznaczonych na całej długości zapachami obcych psów, co często bardzo je onieśmiela i stresuje. W ustalonych przez nas porach staramy się podawać im sprawdzone, jednorodne pożywienie, żeby nie ryzykować rozstroju żołądka. 
Bez względu jednak na to, czy otwieramy serce i dom dla starszego psa ze schroniska, czy dla małego szczeniaka prosto z renomowanej hodowli, musimy zdawać sobie sprawę z bardzo istotnej rzeczy – choćbyśmy byli najlepszą z możliwych opcji w jego życiu, zamieszkanie z nami nie było jego wyborem. A przed nim jeszcze wiele lat takich nie jego wyborów. 
Powtarzam to jak mantrę w różnych artykułach i rozmowach, i powtórzę jeszcze raz: żeby zdać sobie sprawę z tego, jak dalece pozbawiliśmy psy decyzyjności, musimy sobie uzmysłowić, że są one jedynym gatunkiem na świecie, który musiał podporządkować swoje potrzeby fizjologiczne innemu gatunkowi. Spośród wszystkich stworzeń na świecie tylko psy muszą wstrzymywać mocz do czasu, aż ktoś wstanie z sofy, zapnie im smycz i weźmie je na spacer. 
 


Po co psu samodzielność?

Dlaczego ten brak decyzyjności miałby uprzykrzać życie naszym psom? Dlaczego namiastka wolnego wyboru może stanowić tak dużą wartość? Odpowiedź w głębi duszy zna każdy z nas, ponieważ sami na co dzień doświadczamy pozytywnych skutków niezależności.
 Tak samo jest z psami: im częściej dajemy im możliwość decydowania o sobie w drobnych, mniej istotnych kwestiach, kiedy nic nie grozi im i otoczeniu, tym lepiej poradzą sobie z podejmowaniem decyzji w bardziej wymagających chwilach. W końcu trening czyni mistrza.
Co konkretnie zyskujemy, ucząc psa samodzielności? Przede wszystkim dajemy mu narzędzie do pokonywania swoich lęków i ograniczeń. Im pies staje się bardziej pewny siebie, świadomy swojego wpływu na otaczającą go rzeczywistość, tym chętniej podejmie wyzwania i przesunie swoje granice. Pies, który umie przebywać sam, nie będzie chodził za opiekunem krok w krok, demolował mieszkania pod nieobecność domowników i domagał się ciągłej uwagi. Budowanie pewności siebie jest kluczowe między innymi w pracy nad problemami separacyjnymi, bo tylko pies, który wie, że umie sobie radzić, będzie potrafił relaksować się i odpoczywać w samotności.
Pewność siebie zdobyta przez psa za sprawą drobnych sukcesów ma jeszcze jeden ważny wymiar: buduje zaufanie do siebie i do otaczającego świata, ale także umacnia więź z opiekunem. Pozwalając naszemu podopiecznemu na samodzielność, wysyłamy sygnał: „Ufam ci. Wiem, że sobie poradzisz”. Cóż bardziej poprawia nastrój niż fakt, że mamy u swojego boku kogoś, kto w nas wierzy?
Jak zatem przygotować nasze psy na samodzielność i jak ją wspierać?

Ważne

Poczucie kontroli nad własnym życiem znacząco obniża stres, możliwość podejmowania decyzji uczy mądrych wyborów, a przekonanie o własnej samodzielności buduje poczucie bezpieczeństwa. Ponieważ wielokrotnie radziliśmy sobie sami w trudnych sytuacjach, z mniejszym lękiem zareagujemy na kolejne życiowe problemy. 


Dzień niepodległości

Wszystkich sceptyków od razu uspokajam – w samodzielności nie chodzi o całkowity brak ograniczeń. Przeciwnie, wprowadźmy w nasze życie z psem wszystkie zasady, na których nam zależy, odzwyczajmy go od kłopotliwego zachowania i nauczmy tego pożytecznego. Jesteśmy w końcu odpowiedzialni za bezpieczeństwo naszego psa, ale także innych zwierząt i ludzi. 
Aranżowanie swobód czy niezależności naszego pupila musi odbywać się w środowisku, które kontrolujemy i w którym będziemy w stanie chronić go w należyty sposób. Nie pozwolimy przecież p...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Wydania czasopisma "Pies z Charakterem"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • Zniżki na konferencje i szkolenia
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy