Dział: Poradnik dobrego żywienia

Przysmak to dziś coś znacznie więcej niż szybka nagroda po komendzie „siad”. 
To narzędzie codziennej komunikacji z psem, element budowania relacji i – coraz częściej – realne wsparcie zdrowia. 
Rynek odpowiada na tę zmianę bardzo wyraźnie, oferując produkty dopasowane nie tylko do gustu psa, ale także do jego emocji, wieku i potrzeb fizjologicznych.

Zmiana karmy wydaje się banalnie prosta: wystarczy zamówić nową, wsypać do miski – i pies je. Problem zaczyna się później, gdy pojawiają się biegunki. Oto, jak zapobiec tym problemom i przejść przez zmianę karmy gładko, bez rewolucji żołądkowych. 

Twój pies skacze i szczeka na widok miski lub jedzenia domowników, a miska jest pusta niemal natychmiast po podaniu posiłku? A może chowa jedzenie pod poduszkami i za meblami, pilnując przy tym, by nikt nie zbliżył się do schowanego pokarmu? Może masz problem z psem niejadkiem, który zrobi wszystko, by nie zajrzeć do miski po stresującej sytuacji? Emocje związane z dostępem do pokarmu i jego spożywaniem to bardzo częsty problem. Najczęściej obserwuje się je u psów, które doświadczyły głodu, konkurowania o posiłek z innymi osobnikami lub w wyniku choroby utraciły apetyt. Nie jest to jednak jednoznaczne z tym, że inne psy nie będą przechodzić przez podobne sytuacje. 

Współczesny styl opieki nad zwierzętami wszedł w zupełnie nową erę, w której coraz więcej opiekunów dąży do spójności swoich wartości etycznych z codziennymi wyborami, w tym z żywieniem swoich pupili. W związku z tym coraz głośniejsza jest w środowisku weterynaryjnym i behawioralnym debata na temat diety roślinnej u psów. Chociaż intencje opiekunów są zazwyczaj szlachetne, decyzja o przejściu na dietę wegetariańską lub wegańską wymaga dogłębnego zrozumienia fizjologii psa, jego potrzeb metabolicznych oraz potencjalnych zagrożeń, które mogą wynikać z nieodpowiedniego bilansowania posiłków. 

Współczesna dietetyka weterynaryjna przykłada coraz większą wagę do wpływu diety na profilaktykę oraz terapię wielu schorzeń u zwierząt. Jedną z najbardziej popularnych strategii żywieniowych, zarówno u psów, jak i u kotów, jest dieta monobiałkowa (single protein diet). Zyskuje ona na znaczeniu jako narzędzie diagnostyczne i terapeutyczne.

W naszych domach żyją miliony psów i kotów, a rynek karm komercyjnych dla nich rozwija się intensywnie od lat. Żywienie jest niezbędne do życia, więc karma jest tym, na co zazwyczaj opiekunowie w trakcie życia zwierzęcia przeznaczają najwięcej środków. Czy jednak wiemy, jak czytać etykiety na karmach i czy możemy im ufać?

Żywienie psów sportowych lub pracujących wymaga indywidualnego podejścia, dostosowanego do specyficznych potrzeb związanych z rodzajem i intensywnością aktywności fizycznej. Nie można pominąć także aspektu właściwego nawodnienia oraz opracowania strategii żywieniowych, 
które będą maksymalizować wydajność i wspierać regenerację organizmu po wysiłku. O czym jeszcze powinniśmy pamiętać?

Gdy słyszymy słowo „superfoods”, wyobrażamy sobie najczęściej jagody goji, nasiona chia i inne modne produkty ze sklepu ze zdrową żywnością. Ale czy zastanawialiście się kiedyś, które składniki z tej kategorii mogą trafić do miski Waszego psa? I czy rzeczywiście przyniosą mu korzyści? Dziś przyjrzymy się najbardziej wartościowym dodatkom typu superfoods w psiej diecie. Będzie praktycznie, bez lukru i z dystansem do marketingu.