Żałoba w psim sercu

Relacje i komunikacja

Niestety, większość z nas poznała ból utraty kogoś bliskiego. Czas zadumy, smutku, żalu i łez jest nieodłącznym elementem śmierci. Czy psy przeżywają żałobę tak jak my? Jakie emocje nimi targają? Czy rozumieją, co się z nimi dzieje?

Wszystkie badania potwierdzają, że zwierzęta bardzo emocjonalnie podchodzą do utraty członków stada oraz opiekunów. Szympansy nie potrafią rozstać się z ciałem zmarłego, słonie stają się agresywne, a psy popadają w depresję. Zobaczmy, w jaki sposób można pomóc psu w tym trudnym czasie oraz jakie etapy jego żałoby wyszczególniamy.

Trudny czas

Pies związuje się silnie z człowiekiem oraz z innymi czworonogami. Po ich utracie zmaga się z problemami emocjonalnymi. Odczuwa ogromny smutek i przygnębienie. Staje się apatyczny, nie ma ochoty na zabawę, nie okazuje radości. Może mieć problemy ze snem i z wyciszeniem. Spaceruje z kąta w kąt, nie mogąc sobie znaleźć miejsca, szuka zmarłego, nie rozumie, co się dzieje, czeka z utęsknieniem i nadzieją na jego powrót. Zmaga się z silnym stresem, który często odbija się na jego zdrowiu. 

Depresja

W psim świecie depresja również występuje. Nie wolno jej bagatelizować! Może być bardzo niebezpieczna i mieć wiele przyczyn. Utrata kogoś bliskiego jest jedną z nich.

Objawy depresji zależą od charakteru psa. Zwierzę stopniowo traci chęć do życia i zmaga się z nieustającym bólem psychicznym oraz fizycznym (długotrwały stres powoduje napięcie mięśni, problemy z oddychaniem, problemy skórne czy zachowania kompulsywno-obsesyjne, np. ganianie za ogonem). Diagnoza psiej depresji jest trudniejsza niż ludzkiej, ponieważ pacjent nie jest w stanie odpowiedzieć na pytania. Specjalista może polegać jedynie na obserwacji, wywiadzie z opiekunem oraz diagnostyce stanu fizycznego zwierzęcia (badania krwi i moczu, USG oraz morfologia), która wykluczy bądź potwierdzi występowanie jakichś chorób. Po badaniu i ewentualnym włączeniu leków na depresję warto skonsultować się z behawiorystą. Przeanalizuje on wspólne życie opiekuna i psa oraz zaproponuje konkretne działania. Powinny to być ćwiczenia na wzmocnienie pewności siebie u psa i instrukcje dla opiekuna, w jaki sposób poświęcać mu więcej czasu oraz zapewnić odpowiednią liczbę bodźców i atrakcji.

Pomocna dłoń

W takich momentach najważniejsze jest wsparcie ze strony opiekuna. Pies nie może zostać sam ze swoimi emocjami. Koniecznie trzeba podać mu pomocną dłoń i spróbować złagodzić ból straty. Pierwszym krokiem niech będzie, o czym już wspomniałam, wizyta u weterynarza, drugim zaś – spotkanie z behawiorystą.

Niestety, nie ma magicznej różdżki, która przywróci opiekunowi radosnego psa. Czas jednak leczy rany, więc zwierzę potrzebuje przede wszystkim spokoju, ciszy oraz wytrwałości i odpowiedniego wsparcia opiekuna. Warto zajmować go zabawami węchowymi, długimi wędrówkami w ulubione miejsca lub po prostu nienachalnymi pieszczotami. Pies w żałobie nie powinien na długo zostawać sam, gdyż może to spotęgować jego negatywne emocje. Zdecydowanie należy też unikać dużych zmian w otoczeniu psa, ponieważ mogą nasilić stres.

Pies na pocieszenie

Wiele osób błędnie myśli, że żałobę psa wyleczy pojawienie się w domu drugiego psa. Niestety, jest ona najgorszym czasem na jakiekolwiek zmiany. Pies bowiem cierpi, zmaga się z ogromnym żalem i trudnymi emocjami. Drugi pies może przynieść zupełnie odwrotny efekt niż pocieszenie, wywołać uczucie zagrożenia, zmieszania czy chociażby chęć obrony terytorialnej. Z...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Wydania czasopisma "Pies z Charakterem"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • Zniżki na konferencje i szkolenia
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy