Świecisz niczym neon!
Aby zrozumieć reakcję psa na zapach innego czworonoga, musimy najpierw porzucić antropocentryczny punkt widzenia, w którym wzrok jest zmysłem dominującym, a węch pełni funkcję pomocniczą. W wypadku Canis lupus familiaris hierarchia zmysłów jest odwrócona, co ma fundamentalne znaczenie dla analizy omawianego zjawiska.
Pies posiada 125–300 milionów receptorów węchowych w nabłonku węchowym nosa. Dla porównania – człowiek ma ich około 5 milionów. Co więcej, powierzchnia nabłonka węchowego, która u psa wynosi 18–150 centymetrów kwadratowych, u człowieka zajmuje zaledwie 3–4 centymetry kwadratowe.
Te dane ilościowe przekładają się na jakość percepcji rzeczywistości. Kiedy opiekun wraca do domu po kontakcie z innym psem, dla człowieka zapach ten może być w ogóle niezauważalny. Dla psa jednak opiekun „świeci” informacjami niczym neon. Zapach innego psa na nogawce spodni informuje psa rezydenta o tym, jakie inne drapieżniki poruszają się w okolicy, jakiej są płci, w kondycji, wieku, co jadły i czy stanowią potencjalne zagrożenie dla więzi z opiekunem.
Rola narządu Jacobsona
To właśnie ten narząd odpowiada za detekcję feromonów – substancji semiochemicznych, które wyzwalają instynktowne reakcje socjalne i seksualne.
Kiedy pies, czując zapach innego zwierzęcia, zaczyna specyficznie „kłapać” zębami lub zastyg...