Świat w psich kolorach - Jak widzą psy

Relacje i komunikacja Otwarty dostęp

Mimo rosnącej wiedzy o tym, jak żyją psy i jak sobie radzą w otaczającym świecie, wciąż jest rozpowszechnionych wiele mitów, np. o tym, że widzą one świat jedynie w odcieniach bieli i czerni. Tymczasem sprawa wygląda zupełnie inaczej. Psy widzą całą paletę barw, choć nie są to żywe kolory.

Już w latach osiemdziesiątych XX wieku grupa naukowców z Kalifornii udowodniła, że psy widzą kolory, ale specyficznie: zamiast fioletowego, błękitnego, zielonego, żółtego, pomarańczowego i czerwonego widzą ciemnoniebieski, jasnoniebieski, szary, jasnożółty, ciemnożółty oraz ciemny szary, a nawet czarny. Paleta psich barw kręci się więc wokół koloru niebieskiego, szarego oraz żółtego.

Dla porównania – człowiek rozpoznaje sześć kolorów: żółty, pomarańczowy, czerwony, zielony, fioletowy i niebieski oraz wszelkie mieszanki tych barw. Dzięki temu jest w stanie rozróżnić do dziesięciu milionów połączeń kolorystycznych.
 

 

Kto zgasił światło?

Zastanawialiście się kiedyś, czy psy widzą w ciemności? Zdecydowanie tak. I to nawet siedmiokrotnie lepiej niż ludzie! Wszystko dzięki tzw. makacie odblaskowej, która stanowi ważny element budowy psiego oka. Jest ona swoistym przekaźnikiem między promieniami słonecznymi a siatkówką. W internecie możemy znaleźć mnóstwo zdjęć, na których psy wyglądają jak kosmici, sami także pewnie takie robiliśmy naszym ulubieńcom. Właśnie dzięki makacie psie oczy świecą na nich na żółto lub zielono (u nas ona nie występuje, dlatego na zdjęciach często mamy czerwone oczy). Psy mają również sporą dawkę fotoreceptorów, dzięki czemu dostrzegają kształty nawet w ciemności. 

Raz, dwa, trzy – Baba Jaga patrzy!

Kojarzycie tę zabawę z dzieciństwa? Po wypowiedzeniu słów wyliczanki Baba Jaga się odwracała i wszyscy uczestnicy zamierali. 

W podobny sposób możecie bawić się z psem. Dzięki genom myśliwego jego wzrok jest bardzo wrażliwy na ruch. Psy są w stanie dostrzec poruszający się obiekt nawet z odległości kilometra! Kiedy jednak obiekt znieruchomieje, właściwie przestają go widzieć

Psy nie widzą zbyt wyraźnie, a poza tym ich oczy nie są zdolne do dopasowania odpowiedniej głębi ostrości. Mój zwierzak wielokrotnie zaczynał cieszyć się na widok obcych ludzi, ponieważ poruszali się podobnie do kogoś znajomego. 

Blisko czy daleko?

Psy – podobnie jak ludzie – dzielą się na dalekowidzów i krótkowidzów. Wiele zależy od rasy i genów. Przykładowo do grupy, która lepiej widzi z bliska, zaliczamy sznaucery miniaturowe, rottweilery czy owczarki niemieckie. Z kolei charty mają predyspozycje do dalekowzroczności. Te cechy, podobnie jak kształt kufy czy szerokość rozstawienia oczu, zależą od zadań, do jakich przeznaczona jest dana rasa. 

Inaczej ma się sprawa z przedmiotami znajdującymi się dokładnie naprzeciwko psa. U człowieka kąt takiego widzenia wynosi sto dwadzieścia stopni, u psa zaś – jedynie osiemdziesiąt pięć stopni. Może się on wahać w zależności od rasy. U psów ze spłaszczonym pyskiem będzie rosnąć, a u ras z dłuższymi łapami i oczami po bokach – zmniejszać. Przy większym wzroście i z oczami szeroko rozstawionymi pies będzie widzieć jeszcze gorzej piłeczkę przed sobą. Przy spłaszczonym pysku widoczność jest lepsza, bo oczy są osadzone frontalnie. Dlatego czasem może pojawić się problem ze znalezieniem zabawki czy smakołyka znajdującego się tuż przed nosem. Z kolei uciekającego kota psy dostrzegą bez problemu nawet k...

Artykuł jest dostępny dla zalogowanych użytkowników w ramach Otwartego Dostępu.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałów pokazowych.
Załóż bezpłatne konto Zaloguj się

Przypisy